Bugün sizleri güzel Dünyamızın özel bir yerine götürmek istiyorum. Uzaydan bir hilal şeklinde görünen adaya kimileri, ‘Okyanusun Gülen yüzü’ adını vermişler bu eğrilikten ötürü.
Kırk iki kilometre uzunluğundaki adanın en geniş yeri sadece bin üç yüz metre. Toplam alanı ise otuz kilometre kareden biraz fazla. (Fikir vermesi için bizim Bozcaada’dan az küçük) En yüksek yeri sadece on beş metre olan bu ada Atlas Okyanusunda, Kanada kıyılarından neredeyse iki yüz kilometre uzaklıkta okyanusta oluşmuş bir kum seddinden başka bir şey değil.
Adayı haritalayan kaşifler farklı isimler kullansa da, ‘Sable’ kabul görmüş sonunda. (Sable, Türkçemizdeki simsiyah anlamına da geliyor, matemde giyilen koyu siyah için kullanılıyor) Bu adı boşuna koymamışlar, burası Atlas Okyanusunun gemi mezarlığı. Gece, gündüz fark etmeden gemilerin sürüklenerek kumlara oturduğu, fırtınalar, yüksek dalgaların görüşü engellediği hava şartları günümüzde burayı gemicilerin korkulu bölgesi haline getiriyor. Üstelik iki kuvvetli akıntı gemileri doğrudan adaya doğru itiyor. Ama bugün konumuz bu gemi Mezarlığı değil.
Adada yerleşim yok. İki gözlem istasyonu var, biri meteoroloji, diğeri ise jeomanyetik ölçüm istasyonu. Ada göçmen kuşların ve fok balıklarının vaz geçilmez uğrak yeri. Adanın gerçek sakinleri ise ‘Atlar’
Ne zaman ve kim tarafından getirildiği bilinmiyor, içme suyunun olmadığı sadece birikinti suların bulunduğu, belli bir otun yetiştiği adada yüz yıllardır yaşıyor ‘yabani atlar’.
Kendi halinde, doğal olarak çoğalan bu atların, haberleri bile olmaksızın haklarındaki karar 1960 yılında alındı. Kanada Hükümeti adadaki atların ‘Kesilerek yem olarak kullanılması’ için ihale açmağa karar verdi.
Başlangıçta bir tepki olmadı karara ama bir zaman sonra yukarıda fotoğrafta gördüğünüz Başbakan John Diefenbaker’e mektuplar gelmeğe başladı. Kimi düzgün, bazıları eğri büğrü yazılmıştı.
Adanın bağlı olduğu Nova Scotia’nın çocuklarıydı mektupları yazanlar. Yalvarıyorlardı ‘Atlarımızı kesmeyin’ diyerek. Başbakan bir mektubu açtığında devam edemedi okumağa, yazıların bazılarının mürekkepleri dağılmıştı, çocuk ağlarken yazmıştı.
Hükümet Kararı geri çekti. Devamında atların ‘Doğal Ortamlarında’ korunması kararını çıkardı.
Günümüzde ada turistik amaçlı ziyaretçilerin uğrak yeri, Kuş gözlemcileri, fotoğraf meraklılarının ilgi alanı.
Belli olmaz belki yolunuz düşer, ‘çocukların’ kurtardığı atların yeni yavrularını uzaktan da olsa izlersiniz.
Sağlıkla, güzelliklerle buluşmak umuduyla.
M. Meran Pakel
Dalyan, 11.01.2026
432 (01/26)
3 KURUŞ 