16 Kasım 1978 Perşembe günü ABD Başkanı ve Eşini getiren siyah otomobil üstte aldığım resimde gördüğünüz binanın önünde akşam 7:20 de durdu.
Başkan Jimmy Carter ve First Lady o akşam Washington’da Mac Arthur Tiyatrosundaki filmin galası için özel olarak gelmişlerdi. Kapıda onları karşılayanların arasında aktör Antony Quinn de vardı, yerlerine oturuncaya kadar onlara eşlik etti.
Bin seyirci kapasiteli salonun ışıkları yavaşça kaybolurken filmin jeneriği bir müzikle başladı, sadece bir ses, şiir gibi söylüyor, akustik gitarı eşlik ediyordu.
Buna söylüyor denemezdi duyarak dökülüyordu kelimeler adeta akustik gitar utası Don Potter’in ağzından. (Türkçeleştirilmiş dizelerini tam duyguları anlatamasa da aşağıya alıyorum.)
Without dreams of hope and pride a man will die
(Umut hayalleri ve gururu olmazsa, adam ölür)
Though his flesh still moves his heart sleeps in the grave
(Etleri hareket etse de kalbi mezarda uyur.)
Without land man never dreams cause he’s not free
(Topraksız adam, özgür değildir, kuramaz hayallerini.)
All men need a place to live with dignity.
(Onuruyla yaşayacak bir yerdir bütün adamların gereksinimi)
Take the crumbs from starving soldiers, they won’t die
(Aç askerlerin eknek kırıntılarını alın, onlar ölmezler.)
Lord said not by bread alone does man survive
(Tanrı der ki, ekmeksiz olmak değildir yalnızca adamı yaşatan.)
Take the food from hungry children, they won’t cry
(Aç çocukların yiyeceğini alın, onlar ağlamazlar.)
Food alone won’t ease the hunger in their eyes.
(Sadece yemek onların gözlerindeki açlığı silmeğe yetmez)
Every child belongs to mankind’s family
(Her çocuk insanlığın ailesine aittir)
Children are the fruit of all humanity
(Tüm insanlığın meyvesidir, çocuklar)
Let them feel the love of all the human race
(Bırakalım hissetsinler tüm insan ırkının sevgisini)
Touch them with the warmth, the strength of that embrace.
(Dokunun onlara, sıcaklığıyla güçlülüğüyle sarılmanın)
Give me love and understanding, i will thrive
(Bana sevgi ve anlayış ver, beni yüceltsin.)
As my children grow my dreams come alive
(Çocuklarım büyüdükçe hayallerim canlanıyor)
Those who hear the cries of children.
(Çocukların ağlamalarını duyanlar.)
God will bless
(Tanrı kutsasın)
I will always hear the children of Sánchez.
(Her zaman duyacağım, Sanchez’in çocuklarını.)
Müziksiz, solo sözlerin ardından orkestranın güçlü, vurmalı çalgıları sonrasında nefesli çalgıların yükselen temposu aniden kesilir ve bir trompet solosu seyircileri girdap gibi çeker. İnsan nasıl duygulandırılır, işte müziğin gücü. Böyle başlar ‘Sanchez’in Çocukları’ filmi.
Filmle aynı adı taşıyan müziğin sözleri ve bestesi aşağıda fotoğrafta gördüğünüz Chuck Mangione’ye aitti.
Amerika-Meksika ortak yapımı olan iki saatlik filmin tüm geliri Meksikalı çocukların eğitimi için bir ‘Vakıf’ tarafından kullanılacaktı. Filmin sonunda Başkan tüm oyuncuların ellerini sıktıktan sonra döndü, izleyen Baş Piskoposu tebrik etti. Bir raslantı mı bilmiyoruz, din adamının soyadı da ‘Sanchez’di. Film başarılı oldu mu derseniz, yoksul, eşini kaybetmiş baba Sanchez (A. Quinn) ile kızları, özellikle büyük kızı arasında geçen çatışmalar, konuşmalar, Dinsel temalar, filmi derin bir sosyal yoksulluk psikolojisine götürüyor. Fakat film 11. Uluslararası Moskova Film Festivaline davet edilir.
Ülkemizde gösterime girdi mi hatırlamıyorum, tek kazandığı ödül, ‘Filmin Müziği’ nedeniyle Grammy Ödülü, Chuck Mangione’ye ait.
Günümüzde Washington’da Mac Arthur Bulvarında üç katlı tiyatro artık yok. ‘Star Trek’ galasının da gerçekleştirildiği güzel salonun olduğu bina, ilaç marketine dönüştü, Sanatın iyileştirici gücü yerine ‘anti-depresan’ aldı.
Film yerine belki, bir gün Chuch Mangione’nin ‘Children of Sanchez’ini dinlersiniz.
Sevgiyle ve Sanatla birlikte olmak dileklerimle.
M. Meran Pakel
Dalyan, 01.02.2026
436 (05/26)
3 KURUŞ 